Dorp


Pikin Slee is een van de grootste traditionele Saramakaanse Marrondorpen, gelegen aan de Boven- Surinamerivier.  In het hartje van het Amazoneregenwoud. Een dorp waar mensen trots zijn op hun eigen tradities,taal en cultuur. Het dorp telt 4000 inwoners, waarvan 800 kinderen.

Zwerflandbouw.  Ieder gezin heeft een kostgrondje,  vaak uren lopen verwijderd van het dorp. Men leeft in groot familieverband,  te vergelijken met het Afrikaanse stamverband. De vrouw woont met haar kinderen op de plek van haar voorouders waar ook moeders, zussen en tantes hutten hebben. Langs matrilineaire lijn wordt het reilen en zeilen van de clan bepaald. De man woont elders in het dorp. Veel mannen werken in Paramaribo, Frans Guyana of op de goudvelden , door gebrek aan werkgelegenheid.

De rivier levert vis en in het bos wordt gejaagd op wild.  De rivier is een ontmoetingsplek; er wordt gebaad, kleren gewassen, en de afwas gedaan.  De rivier maakt het mogelijk mensen en goederen te vervoeren.

Het moderne leven rukt op.  De ruileconomie maakt plaats voor een geldeconomie.  Een dorpsgenerator levert enkele uren stroom in de avond. De traditionele hut maakt plaats voor een modern houten huis met zinkplaten dak. Er zijn brommers om naar de kostgrond te rijden.

Onderwijs. Het binnenland kent alleen basisonderwijs.  De school wordt bezocht door 400 kinderen.  Er zijn veel schoolverlaters, weinig kans op verdere studie of werk.  Het aantal analfabeten is groot. Vooral jongens houden het vaak in de derde klas van de basisschool al voor gezien. De trek naar Paramaribo en de goudvelden neemt toe.  Dit heeft vaak niet het beoogde resultaat.

Saamakamarronmuseum. Dit museum is tot stand gekomen onder initiatief van vijf Rastamannen uit
het dorp, die zich verenigd hebben in een kunstenaarscollectief Stichting Totomboti.  Daar komt men alles te weten overde geschiedenis, cultuur en traditie van de bevolking.  Ook hebben zij een timmerwerkplaats opgezet.